2005/Apr/30

足無しの東京 ❸

เรามาต่อกันที่ตอนที่3เลยดีกว่าเนะและก่อนที่เรา

จะเริ่มเรื่องกันนะวันนี้ผมมีอะไรมาเล่าให้อ่านกัน

จะว่าขำก็ขำนะเป็นเรื่องเล่าเก็บตกมาจากเจแปนนะ

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

*ผมขอขอบคุณเอาไว้ก่อนเลยนะสำหรับนิ้วกลมที่เอา

เรื่องเล่าดีๆนี้มาฝาก

บทเนี่ยมันออกจะวาบหวามไปนะถ้ารับไม่ได้ก็ออกไป

เถอะแต่ถ้ายอมรับว่ามันคือศิลปะและเป็นสัจจธรรมทาง

ธรรมชาติแล้วละก็ไปอ่านกันได้~_~!

18 กล่องทิชชูหลังวัด (2)

เป็นหนึ่งพันสองร้อยเยนที่ใช้เวลาในการตัดสินใจไม่นาน

เราควักมันออกมาเสียบลงในช่องซื้อตั๋วอัตโนมัติอย่างไม่

ลังเลนักแม้ว่าการเลือกชื่อหนังจะยากกว่าการเลือกซื้อบะ

หมี่เพราะหนังชื่อยาวกว่าเราต้องช่วยกันเพ่งชื่ออยู่นานว่า

ใช่เรื่องอยากดูรึเปล่า

เราไม่อยากเสียเงินหนึ่งพันสองร้อยเยนเพื่อแลกกับหนัง

ศิลปะคุณภาพเยี่ยมรสนิยมสูงของญี่ปุ่น

เพราะเรามาที่ร็อกกุเพื่อดูหนังโป๊(ตามภาษาตัวผู้น่ะ)55

ผู้ชายไทยทุกคนควรร่วมกันยอมรับว่าเราโตมากับหนังโป๊

ญี่ปุ่นพวกเธอซุกตัวอยู่ใต้เตียงนอนและในซอกความจุอิ-

เล็กทรอนิกส์ที่ซ่อนไว้ลึกสุดๆในฮาร์ดดิสก์ของคอมพิว-

เตอร์ที่เราไปยื้อยุดฉุดเธอมาจากเว็บไซด์ต่างๆรวมถึงที่นอน

แน่นิ่งรอการสัมผัสอยู่ในแผ่นซีดีบางๆที่ก้นลิ้นชักเราผูกผัน

กับเธอเหล่านั้นไม่น้อยไปกว่าโดราเอมอน ซึบาสะ เซนต์เซ

ย่าและซากุรางิ

ไม่น้อยไปกว่าที่พี่สาวน้องสาวเราหลงรัก แมว เฮลโลคิตตี้

กบเคโระหรือแบแบดมารุ เป็นคุณ-จะไม่อยากไปดูหนังโป๊

บนแผ่นดินต้นฉบับสักครั้งในชีวิตเหรอ?

หนึ่งพันสองร้อยเยนดูได้สามเรื่อง???

เราค่อยๆก้าวเท้าเข้าไปในโรงหนังซึ่งอยู่ชั้นใต้ดินคนดูนั่งกัน

กระจัดกระจายเหมือนทุกคนต้องการความเป็นส่วนตัวกันทั้ง

นั้นเมื่อเหลือบสายตามองไปรอบๆเราถึงได้รู้ว่าเราเป็นแขก

แปลกหน้าของที่นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของเชื้อชาติหากแต่เป็นเรื่อง

ของวัยด้วย.

ทั้งโรงเต็มไปด้วยชายสูงอายุกะคร่าวๆแล้วน่าจะเกิน60ขวบ

ไปแล้วทุกท่านสำหรับเราหนังนอกจอสนุกไม่แพ้หนังในจอ

เลยทีเดียวระหว่างที่นั่งดูอยู่แถวหน้าสุดเราจะได้ยินเสียงซาว

นด์เอฟเฟกช์แปลกๆลอยมาจากบรรดาคุณลุงข้างหลังตลอดเว

ลาซ้ายบ้างขวาบ้างถ้าเป็นการ์ตูนญี่ปุ่นคงเขียนเสียงเหล่านี้ด้วย

คำว่า..........(ขอไม่ลงท่าจะดีกว่านะจิ้นเอาเองแล้วกัน)ที่แตกต่าง

จากการดูหนังปกติอีกอย่างคงเป็นเรื่องของการเข้าห้องน้ำที่นี่คน

ดูจะลุกไปเข้าห้องน้ำบ่อยมากสลับสับเปลี่ยนกันไปเรื่อยๆคนนี้

เข้าคนโน้นออกเรียกว่ารอคิวกันไม่มีหยุด

ผมอดสงสัยไม่ได้ว่าพวกคุณลุงเขาเข้าไปทำอะไรกันคำตอบรอ

อยู่หลังประตูห้องน้ำบานเล็กบานนั้น ผมเปิดประตูออก...........

ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือกระดาษทิชชูใช้แล้วกองเกลื่อนเต็มพื้น

ห้องน้ำทำเอาผมตกใจและแปลกใจไปพร้อมๆกัน

ทุกคนจะเป็นหวัดพร้อมกันหมดเชียวหรือ?

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

จบแล้วแฮะตอนแรกอ่านแล้วก็แปลกใจอยู่นะแต่พอเจอ

ตอนจบเข้าไปฮาแตกเลยฮะ5555555555555555555555

คิดได้ไงเนี่ยบทนี้จบแค่นี้แหละใครรับไม่ได้ก็ช่วยไม่ได้

นะถ้าเข้าใจว่ามันคือเรื่องเล่าจากประสบการณ์จริงและคือ

ศิลปะที่ไม่ได้ดูถูกใครทั้งสิ้นเอาเป็นว่าเราชอบอันนี้ก็แล้ว

กัน555555555

ขอจบเหมือนเดิมด้วยกลอนโดนๆนะแต่คราวนี้คงขาดไปที่

ไม่มีเกร็ดจากเจแปนไว้บทหน้าดีกว่า

เอากลับมาได้ไหม

วันที่เคยร่าเริง สดใส ไม่มีใครทำร้ายฝัน

วันที่ยิ้มให้ใครๆได้เป็นร้อยพัน

วันที่มีแต่ฉันให้ความสำคัญกับตัวเอง

ฝากไปทิ้งได้ไหมใจช้ำๆ

พร้อมคนที่ทำให้ใจแหว่งวิ่น

เอากลับมาได้ไหมเสียงหัวเราะใสอยากให้ใครๆได้ยิน

เอาคืนไปชีวิตที่เหมือนคนสูญสิ้น....ซึ่งวิญญาณ"

(ดอกแก้ว)

2005/Apr/28

วันนี้มีทั้งกลอนโดนๆกับเรื่องเสริมเข้ามานะ

เฮ้ออยู่ว่างๆก็นั่งหาข้อมูลมาใส่ตัวซะหน่อย

และยังมีสิ่งที่ไปเก็บเกี่ยวเอามาจากหนังสือไม่

มีขาแต่เราที่มีขาเดินไปเลือกมันมาเอง........

ααααααααααααααα

ถ้าเราพร้อมทำความรู้จักเราจะได้รู้จัก

(ฉันเองก็เชื่อแบบนั้นเหมือนกัน)

ความสัมพันธ์บางอย่างไม่ควรยืดยาวเพราะเราอาจ

รักษามันไว้ไม่ได้นานขนาดนั้น

เมื่อท่านทำดีจงอย่าคิดว่าตนนั้นทำดีอย่าโอ้อวดความ

ดีอย่าป่าวประกาศความดีอย่าหวังผลตอบแทนเมื่อทำ

ความดีกับใครแล้วสิ่งที่ท่านควรทำคือเดินจากไปนั่น

คือความดี

คนละฟ้าเดียวกัน

ใครเคยเห็นรอยต่อของฟ้าบ้าง?

ผมไม่แน่ใจว่าฟ้าที่นี่กับที่ตรงนั้นเป็นฟ้าเดียวกันรึเปล่า

ฟ้าที่คลุมโลกทั้งใบไว้อาจถูกเย็บต่อกันขึ้นมาจากฟ้า--

หลายผืนและสำหรับผมดูเหมือนว่าฟ้าที่นั่นสีฟ้ากว่าปกติ

ด้วยนิสัยที่ไม่สนใจและไม่ชอบยุ่งเรื่องคนอื่นบางคนอาจ

มองว่า- เป็นสังคม ตัวใครตัวมันแต่ถ้าหากมองกันจริงๆ

แล้วในความรับผิดชอบต่อหน้าที่ของแต่ละคนอย่างดีนั้นมี

สำนึกถึงคนรอบข้างผสมอยู่ในนั้นอย่างแนบเนียนในความ

หมายเดียวกันกับคำว่า ไม่เห็นแต่ตัว

ใครเคยเห็นรอยต่อของฟ้าบ้าง?

**เป็นไงหละนี่ไม่ใช่เรื่องของผมแต่เป็นเรื่องที่ผมได้พบ

เจอมาจากหนังสือและนำบางส่วนที่มันจะช่วยบอกและ

สอนอะไรกับเรามาเก็บและจดจำไว้เท่านั้นเพราะมันจะ

เป็นเรื่องราวดีๆที่เราควรจะเก็บรักษาไว้อย่างถนุถนอม

ααααααααααααααα

เรื่องแรกที่ขอนำเสนอในสมุดบันทึกความจำนะ

โชะโด

การคัดลายมือด้วยพู่กันถือเป็นศิลปะชั้นสูงที่ใช้

พู่กันกับน้ำหมึกเขียนตัวอักษรให้วิจิตรงดงามซึ่ง

เป็นรูปแบบการเขียนที่มีลายเส้นอ่อนพลิ้วปัจจุบัน

การเขียนพู่กันกลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งในวัน

ที่ 2 มกราคมของทุกปีจึงจัดให้มีการประกวดเขียน

พู่กันในระดับมัธยมต้นทั่วประเทศญี่ปุ่น

ααααααααααααααα

แบบบางผ่านมาเพียงแผ่วเบาแต่เอาใจไปทั้งดวง

คอยหาแต่ไม่อาจจะหวงเธอล่วงข้ามเวลามาเจอ

รู้...ว่าเธอเป็นดาวพร่างพราวอยู่บนฟ้าเสมอ.......

อ่อนหวานอยู่ในกาลแห่งเธอเกินเพ้อเกินดวงใจคาดหวัง

แม้นาม.....ไม่อาจเอ่ยชื่อเธอขอเจอแต่ในความหลัง

ซ่อนไว้ตราบชีวินภินท์พังเธอยังเป็นดวงดาวแสนไกล

(ธาธันยา)

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

จบแล้ววันนี้ก็มีมาฝากเท่านี้แหละถ้าสนใจอีกก็รอติดตามนะ

โอ๊ยขอบ่นอีกหน่อยไม่มีตังค์เติมโทรศัพท์อะ

เศร้าเป็นบ้าอีกไม่กี่วันจะไปหาหมออีกแล้ว

แค่นี้แหละ

2005/Apr/24

การเดินทางครั้งที่1

มุมมองจากเครื่องบินทำให้เราจำได้ว่าเราใช้โลกร่วมกับคนอีกหลายล้านคน

หากมองโลกอย่างเข้าข้างตัวเองในบ้านเล็กๆข้างล่างนั้นมีคนมีปัญหาและ

เรื่องทุกข์ใจไม่ต่างจากเราเหมือนความคิดที่ถูกผลิตซ้ำเมื่อมองจากความสูง

ระดับนี้เราตัวเล็กเหลือเกินและปัญหาที่เรามีอยู่ก็เป็นเพียงเศษฝุ่นที่ไม่มีใคร

เห็นจากมุมมองของจักวาล.

หรือจริงๆแล้วชีวิตคือการเดินทางผ่านจุดหมายเล็กๆน้อยๆไปตลอดทางต่างคน

ต่างเส้นทางบนเส้นทางที่ทอดยาวบ้างอาจลืมไปว่าเราต่างเดินไปสู่จุดหมายสุด

ท้ายเดียวกัน.

ชีวิตเราเดินสวนกับคนไปกี่คนแล้ว?

ในจำนวนล้านๆครั้งในชีวิตที่เดินสวนกันอะไรคือเหตุให้เราได้ทำความรู้จัก

กับบางคนได้ผูกผันได้รักและได้เสียน้ำตาให้กับเขาทั้งชีวิตมีโอกาสมากมาย

แต่ด้วยรายละเอียดบางอย่างในเหตุการณ์ที่แตกต่างขณะเดินสวนกันทำให้ไม่

มีผลลัพธ์ของการเดินสวนผู้คนครั้งไหนที่เหมือนกัน...แม้สักครั้งเดียว.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ผู้คนที่ผ่านมาในชีวิตจำนวนมากที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านเลย

ไปแต่อีกจำนวนหนึ่งที่ได้ฝากความทรงจำที่ยากลืมทิ้งไว้

ให้อะไรที่ทำให้เราไม่ปล่อยให้เค้าผ่านเลยไปเฉยๆ

+++เราคงไม่ได้ถูกกำหนดไว้ให้รู้จักกัน+++

おわり tripe one


edit @ 2005/04/28 21:59:49